Regaib Kandili

Regaib Kandili, İslam dünyasında rahmet ve bereket dolu üç ayların başlangıcını müjdeleyen ve Recep ayının ilk perşembesini cumaya bağlayan gece idrak edilen mübarek bir gecedir.

Regaib kelimesi, Arapça kökenli olup "rağbet edilen, arzulanan, bol ve değerli bağış" anlamına gelen "ragibe" sözcüğünün çoğuludur. Bu gece, doğrudan Kur'an-ı Kerim'de özel bir isimle geçmese de, Allah'ın rahmetinin ve affının bolca tecelli ettiğine inanılan kutsal zaman dilimlerinden biridir.

Tarihsel olarak, Regaib Gecesi'nin özel ibadetlerle bir kandil olarak kutlanması ilk kez 10. ve 11. yüzyıllarda Kudüs (1056) ve Bağdat (1087) gibi önemli İslam merkezlerinde ortaya çıkmıştır. Osmanlı İmparatorluğu döneminde, II. Selim zamanında minarelerde kandiller yakılarak kutlanmaya başlanmasıyla birlikte bu geceler Türk-İslam kültüründe "kandil" adını almıştır.

Türkiye'de Regaib Kandili, hem toplumsal birlikteliğin hem de bireysel maneviyatın yoğunlaştığı geleneklerle kutlanır. Akşam saatlerinde camiler doldurulur, Kur'an-ı Kerim okunur, mevlitler dinlenir ve toplu dualar edilir. Evlerde ise bu geceye özel olarak un helvası, lokma veya kandil simidi yapılarak komşulara ve ihtiyaç sahiplerine dağıtılır; aile büyükleri ziyaret edilir ya da telefonla aranarak kandilleri tebrik edilir. Ayrıca Konya gibi bazı yörelerde, üç ayların ve kandilin gelişini müjdeleyen, çocukların kapı kapı dolaşarak şekerleme topladığı "Şivlilik" adı verilen köklü bir gelenek de bu dönemde yaşatılır.